Mutluluk

Mutluluğu uzak diyarlarda arar insanoğlu. Hem de çok uzak diyarlarda. Bazıları ise umudunu kesmiştir, hem hayattan hem de mutluluk denen o garip duygudan.
Garip duygudur mutluluk, bir gün iliklerinize kadar hissedersiniz, ertesi gün bir bakmışsınız yok olmuş. Öylesine yok olmuştur ki; Sanki hiç tanışmıyormuşsunuz gibi.
Oysa mutluluk yaşam kadar gerçek, ölüm kadar da acıdır. Yaşamla ölüm arasındaki minik bir ayrıntıdır.
Kimilerine göre hayattaki en büyük emeldir mutlu olmak.
İnsanoğlu mutlu olduğu kadar yaşar hayatta. Mutlu olduğu kadar vardır, mutlu olduğu kadarıyla insandır. Mutlu olduklarıyla vardır.

Bazen bir şiir mısrasında, bazen bir şarkı sözünde yakalanır mutluluk. Bazen bir dost sohbetinde, bazen herhangi bir insanın samimiyetinde.
Yaşam kadar gerçek,ölüm kadar acı demiştim ya hani ; İşte bazen mutluluk sandığımız o şey, bazı anlarda koskoca bir yalan olur çıkar karşımıza. Aslında hiç varolmamıştır.
Belki bir dost ihanetinde…
Belki de bir ayrılıkta…
Elinizden kayıverir.
Kaybedersiniz aniden.
Mutluluğu bir kez kaybedince eskiden beraber mutlu olduğunuzu sandığınız o insanları da, mutluluğu yakalamış olduğunuz o şiir mısrasını da, o şarkıyı da bir çırpıda kaybediverirsiniz.
Şaşar kalırsınız, inanmak istemezsiniz ama olmuştur işte. Eskiden size güzel gelen her şey tek bir gecede, hatta tek bir anda yabancılaşır. Tek bir sözle…
En mutlu olduğumuzu sandığımız anlarımız aslında birer hiçtir ve tek bir cümle bile her şeyi mahvetmeye yeter.

Öyle ki, yaşanmış onca şeyden sonra insan mutluluktan bile uzaklaşır, hatta mutlu olduğu o anlardan nefret eder. İnsanoğlu, insanoğlunu mutluluk duygusundan kendi elleriyle uzaklaştırır.

Mutluluk sandığı şeylerin aslında acı yaşanmışlıklar olduğunu fark edince çekilir kendi kabuğuna ; bir istiridye misali. Dayanamaz gördüklerine, ağır gelir. Yaşadığı her şeyin koca bir yalan olduğunu, mutluluk denen o garip duyguyla uzaktan yakından alâkası olmadığını anlar.
İhanetlerde, ayrılıklarda… Hiç ummadığı bir yerden alır en derin yarasını insanoğlu.
Kalbi kırık bir aşık misâli hayattan, onu mutlu hissettirecek her şeyden anında soğuyuverir.
Gel gör ki, nankör değil midir bu insanoğlu ?
Ne yaşamış olursa olsun, ne yaşanmış olursa olsun, yaşamına kaldığı yerden devam eder.
Ah nankör insanoğlu, ah…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.